زخم آسمان


+ نوشتن و خواندن ...

من معتقدم نوشتن تاثیر بسیار بهتر و بیشتری از دیدن و گوش دادن و صحبت کردن بر افراد می گذارد .

کلام و نگاه ؛ تاثیرات رفیع و بلند مرتبه  ولی مقطعی  و ناپایدار از خود به جای می گذارند ، درست  مانند یک موج مرتفع و سهمگین اقیانوس ...

شور و هیجان « انقلابی گری » و « پدیده عاشق شدن » از همین مقوله اند .

لیکن نوشتن به صورت مستمر در«  عرض »  و نه « طول »  زمان  تاثیراتش را القاء می کند ، مانند بارش آرام و دامنه دار باران و برف بر سرزمین های گوناگون که تغییرات متفاوت و بلکه متناقضی را در اکوسیستم موجب شده و همین امر باعث زیباسازی حداکثری فضای آفرینش می شود .

شاهد مثالم  در خت لیمو هستش که در یک خاک و با فاصله یکی دومتر ، هم درخت لیموشیرین و هم درخت لیموترش هر دو میوه می دهند !

یعنی شیرینی و ترشی از یک خاک و در کنار هم ...

منظور اینکه نوشتن و خواندن ؛ همه گونه مزاجی را بارور می کند ...

فارغ از سو گیری های نحله ها.....

با کلام و نگاه ؛ فرد ممکن است به هیجان در آمده و رویکردهای خاصی را نیز از خود نشان دهد ، ولی نوشتن فرد را وارد معناگرایی برتر و حتی اندیشه ورزی نوینی می کند که همین تغییر باعث تکامل حیات مفهومی افراد و در مجموع جامعه هدف می گردد !

این است که در نوشتار چه نویسنده و چه خواننده هردو  دلشان برای خودشان و برای هم  تنگ می شود !!

نویسنده : زخم آسمان ; ساعت ۱:٥٩ ‎ق.ظ ; جمعه ۱٥ بهمن ،۱۳٩٥
تگ ها:
comment نظرات () لینک